Cykada Rattlin SS – archiwalny model na sandacza

Cykada Rattlin SS – głębokie łowienie sandaczy

Cykada Rattlin SS była jedną z bardziej wyspecjalizowanych konstrukcji Sławka Szuszkiewicza. Choć jej pierwotne zastosowanie wiązało się z łowieniem boleni z głębszych stanowisk, szybko okazało się, że bardzo dobrze odpowiada również wymaganiom sandaczowego łowienia przy dnie.

Rattlin sprawdzał się szczególnie na głębszych odcinkach dużych rzek, w zbiornikach zaporowych i żwirowniach. Zwarta konstrukcja pozwalała szybko sprowadzić przynętę na odpowiednią głębokość i utrzymać ją w strefie, w której często przebywały sandacze.

Jak prowadzono Rattlina na sandacza?

Jednym z podstawowych sposobów było prowadzenie zbliżone do łowienia klasyczną gumą sandaczową. Przynętę można było podbijać nad dnem, pozwalać jej opadać i ponownie wprawiać w ruch krótkim podniesieniem wędziska.

Taki sposób dawał możliwość dokładnego obławiania rynien, stoków, spadków i innych głębszych stanowisk. W zależności od głębokości oraz siły nurtu można było zmieniać tempo prowadzenia i wysokość podbicia, utrzymując Rattlina blisko dna.

Cykada Rattlin a wobler wertykalny na sandacza

Cykada Rattlin SS nie była woblerem wertykalnym. Była metalową konstrukcją z rodziny klasycznych cykad i należy ją traktować jako odrębny typ przynęty.

Istnieje jednak wyraźne podobieństwo w zastosowaniu. Zarówno Rattlin, jak i współczesne woblery wertykalne mogą służyć do aktywnego obławiania głębszej wody, pracy w strefie przydennej oraz poszukiwania sandaczy na konkretnych głębokościach.

Jeśli dziś szukasz cykady na sandacza do głębokiego łowienia, pracy w opadzie i precyzyjnego prowadzenia przy dnie, warto poznać również współczesne woblery wertykalne na sandacza.