Cykada 17 g

Cykada 17 g – ciężki model do głębokiego łowienia sandaczy

Cykada SS 17 g należała do cięższych modeli Sławka Szuszkiewicza przeznaczonych do sytuacji, w których konieczne było szybkie dotarcie niewielką przynętą do głębszej warstwy wody. Jej masa pozwalała skutecznie łowić nie tylko w głębokich zbiornikach, ale również w dużych rzekach i mocniejszym nurcie.

W praktyce był to model szczególnie dobrze odpowiadający łowieniu sandaczy w pobliżu dna. Można było nim obławiać rzeczne rynny, głębokie doły, spady, blaty oraz głębsze partie zbiorników zaporowych i żwirowni.

Jak prowadzono ciężką cykadę sandaczową?

Jedną z podstawowych metod było poderwanie przynęty nad dnem, a następnie pozwolenie jej na ponowny, kontrolowany opad. Zmiana długości poderwania, szybkości prowadzenia i czasu opadu pozwalała dopasować pracę do aktywności ryb.

Przy dużej głębokości lub silniejszym nurcie masa 17 g dawała przewagę nad lżejszymi modelami. Cykada szybciej osiągała wybraną warstwę wody i łatwiej było utrzymać ją w strefie, w której żerował sandacz.

Klasyczna cykada a wobler wertykalny na sandacza

Klasyczna metalowa cykada i wobler wertykalny są różnymi konstrukcjami. Nie należy traktować tych nazw jako określenia tej samej przynęty.

Istnieje jednak wyraźne podobieństwo części zastosowań. Zarówno ciężkie cykady sandaczowe, jak i współczesne woblery wertykalne mogą służyć do aktywnego obławiania głębszej wody, pracy w pobliżu dna oraz precyzyjnego podawania przynęty w miejsca zajmowane przez drapieżniki.

Jeśli dziś szukasz cykady na sandacza przede wszystkim do obławiania głębszych stanowisk, warto poznać również współczesne przynęty wertykalne. To właśnie one przejęły część zastosowań, w których dawniej wykorzystywano ciężkie modele klasycznych cykad.