Nie jesteś zalogowany/-a ZALOGUJ SIĘ lub ZAREJESTRUJ SIĘ
Jesteś tutaj: Corona-Fishing > Artykuły > W poszukiwaniu litewskiego pstrąga
2011-05-31

W poszukiwaniu litewskiego pstrąga

Rzeka Merkys, zwana przez wielu Mereczanką, już kilka lat temu dała mi wiele do myślenia. Podczas rozmowy z wędkarzem zwiedzającym rzeki pstrągowe w całej Europie, dowiedziałem się o wielkim i dzikim pstrągu, który rwie zestawy litewskim wędkarzom. Do podjęcia decyzji o podboju litewskiej ziemi przekonała nas relacja muszkarzy, opisana w jednym z czasopism wędkarskich. Decyzja zapadła. Przed nami kawał drogi i ponoć najpiękniejsza rzeka pstrągowa Litwy.


rzeka mereczanka
droga do merkys
dom nad mereczanką

Z Warszawy wystartowaliśmy późnym wieczorem, tak, aby na miejscu stawić się tuż po wschodzie słońca. Misterne plany Łukasza potwierdziły się w 100%. Pod kościołem w Jaszunach byliśmy chwilę po 6 rano. Krótki rekonesans po okolicy, wypakowanie bagaży i kupowanie licencji. Cena licencji dodała nam dodatkowego animuszu. Koszt podobny jak na drogich rzekach norweskich czy fińskich. Oj będzie się działo... Lorbasy drżyjcie...


most na mereczance
wędkowanie na mereczance
pstrąg z mereczanki

Pierwszy dzień.
Podczas kupowania licencji zaciągnęliśmy języka miejscowych, którzy opiekują się Mereczanką. Dostaliśmy namiary na ciekawe odcinki. Nieco podpowiedziano nam o zwyczajach ryb, poziomie wody i żyjących w niej drobnych rybkach. Docieramy nad wodę. Rzeka jest przepiękna. Dzika, wijąca się i wyjątkowo atrakcyjnie położona. Merkys płynie pośród lasów, łąk i bagien. Jest nieprawdopodobnie kręta i miejscami głęboka. Na pierwszy rzut oka cholernie pachniało rybami.
Montujemy zatem wędki i uzbrojeni po zęby startujemy nad wodę. Kątem oka widzę Łukasza, który zapina swojego ulubionego Foxinusa PSF i staje kawałek przed sporym wlewem z dużymi bełtami. Ja wystartowałem z moim faworytem pstrągowym, czyli Strzygą SS. Pierwszy rzut i wyjście spod podtopionego krzaka. Byłem podpalony jak dzieciak. Mówiłem sam do siebie:
- No... Ładnie się zaczyna, ściągam te maleństwa i zaczynam nieco grubiej łowić, bo jak w pierwszym rzucie mam rybę, to tu, pod tą wodą grubiej się zapowiada. Lorbasy szykujcie kufy...


mereczanka na litwie
rzeka merkys
wędkarz na merkys

Kilka chwil potem Luka holuje pierwszego pstrąga. Uśmiech zarysował się na twarzy i u łowcy i u mnie. Dwa rzuty później Łukasz ma kolejnego, który spada pod nogami. Woda żyje, do 9 cm Foxinusa wyskakuje kolejny pstrążek. Zmieniam na standardowego Gobio i pierwszy zawitał na mojej wędce. Jest grubo, wszystko to działo się w ciągu 30 minut. Dwie ryby, kilka brań i wyjść.


pstrąg  z mereczanki

Miłe złego początki.
Schodzimy w dół rzeki. Woda przepiękna. Ciemna, miejscami głęboka. Podmyte burty, wypłukane doły, żwirowe płanie. Jest wszystko czego trzeba takim wariatom jak my. Coś mi jednak nie pasuje. Siadam na brzegu i zaczynam obserwować wodę. Nie mogę uwierzyć własnym oczom. Takiej ilości drobnych rybek jeszcze nie widziałem. Dno usiane jest maleńkimi kiełbiami, strzeblami oraz ciernikami. Miejscami widać małe pstrążki i lipieńki. Wszystkiego jest na pęczki. Co kilka chwil nurtem spływają minogi małe i wielkie na 10-15cm. Coś nieprawdopodobnego. Takie obrazy znałem jedynie z opowiadań Pana Szuszkiewicza.


rzeka merkys
woda w merkys

Schodzimy ciągle w dół rzeki. Praktycznie nie mamy brań. Nie widać ryb. Miejscami jedynie z największych dziur wyskakuje pstrążek 10 -15 cm – dokładnie taki, jak te minogi. Coś jest nie tak. Merkys nadal dzika i piękna. Tylko jakaś taka klarowna, bez powalonych drzew, bez przeszkód. Troszkę przypomina kanał, który jest kręty i bardzo czysty.


trzcinowiska nad mereczanką
pstrąg, litwa, mereczanka

Drugiego dnia mieliśmy zapolować już na poważnie. Uzbrojeni w koncepcje z dnia poprzedniego, byliśmy przekonani, że ryb będzie więcej. Tym razem wybraliśmy jeszcze bardziej dziki odcinek. Merkys w nieujarzmionej odsłonie jest jeszcze piękniejsza. Herbaciana woda przypomniała mi rzeczki Jerzego z USA. Coś pięknego. Idąc rzeką czułem inny świat pstrągowych podchodów. Warunki nieco mnie pokonywały i chwilami byłem bezsilny. Ponieważ jednak woda w najciekawszych miejscach miała dobre 2-3 metry głębokości, coś mi mówiło: „tu są kloce”.


W poszukiwaniu litewskiego pstrąga

Przed nami Mereczaka. Płynąca w odcinku łąkowym wiła się między trzcinowiskami, które często miały szerokość przeszło 1 metra. Przyznam, że takiego buszu jeszcze nie widziałem. Woda ciemna i leniwa. Głęboka. Środkiem niemal nieustannie ciągnął się warkocz roślin. To idealne miejsce na sprowadzenie woblera z nurtem oraz do łowienia na tzw. stojaka. Wypróbowaliśmy wiele sposobów. Jeden tylko wobler i jeden trik pozwalał na kuszenie pojedynczych rybek. Mizer w kolorze strzebli (STR) był bardzo skuteczny, troszkę słabiej wypadał w kolorze złota (GLD). Prowadzony lekko z nurtem, tuż obok warkocza roślin, co kilkadziesiąt rzutów dawał rybę. Widać było pstrągi. Nawet jeden ciekawszy walnął w Mizera, ale zaraz potem spadł i odpłynął do swojego domu.
Trzcinowisko było zdecydowanie najlepszym miejscem naszej wyprawy. Tam widziałem też prawdziwego lorbasa, który pogonił klenika w okolicy 20 cm. Pstrąg był potężny... Ale cwańszy i mądrzejszy ode mnie.


burty na rzece

Ciągle zastanawiał mnie tylko brak drzew. Nie mogłem zrozumieć jak to jest, że na dzikiej, pstrągowej rzeczce, nie ma powalonych w poprzek wody drzew. O co tu chodziło.


meandry rzeki merkys

Ciąg dalszy eskapady.
Kolejne dni przeniosły wyjazd w nieco dalsze odcinki rzeki. Wyjątkowo pięknie wyglądała Mereczanka w okolicy miejscowości Merkine. Coś nieprawdopodobnego. Widok przypominający nasz Dunajec, tylko z większą ilością dużych kamieni, no i oczywiście wszystko w mini skali. Jedna tylko różnica... zachwycając się rzeką przeszliśmy na kamienistym kawałku dobre dwa kilometry. Nie widzieliśmy ryby ani małej ani dużej. Nie mieliśmy brania, nie mieliśmy wyjścia. Ciągle tylko te puste bobrowe dziury i brak drzew.


W poszukiwaniu litewskiego pstrąga

Cisza i spokój majestatycznie wijącej się pośród łąk rzeki została zakłócona. Obaj z Łukaszem patrzyliśmy w kierunku dwóch wędkarzy, którzy łowili na oko jakoś ciężko. Sam łowię ciężko, ale żeby kijem do 100gram i żyłką 0,40mm? Litewscy wędkarze rozwiali nasze wątpliwości. Opowiedzieli nam o rzece.

- Pstrągi. Panie, ja tu codziennie łowię i w tym roku złowiłem jednego. Coś tam się słyszało kiedyś o pstrągach i lipieniach, ale to już nie te czasy. Tutaj nawet bobry zjedzone. Jelenie w lasach wystrzelane. Ryby wyłapane.
A drzewa. Heheh, no nie ma, bo jak w nocy płynie łódka z agregatem, to trzeba jej drogę zrobić. Jak pływać po takiej wodzie? Tu nie ma pstrągów... no są pojedyncze sztuki. Tu teraz się szczupaki łowi.. Wczoraj pięć złowiłem, a dziś jednego.

skomentuj na FORUM

tekst: Remigiusz Kopiej
foto: autor


przeczytaj więcej o:
wędkowanie w Finlandii
Ina - rzeka trociowa
wędkowanie w Irlandii
Madera - spining w oceanie

zobacz też:
przynęty na szczupaka
wobler na sandacza
koguty na sandacza
obrotówki na klenia
jerki na szczupaka


 


Zgłoszenie nadużycia
Temat zgłoszenia
Opis problemu:


Zgłoś nadużycie

Udostępnij ten artykuł:
Facebook Google Bookmarks Twitter LinkedIn

Oceń artykuł
koronka1koronka2koronka3koronka4koronka5

polecane dla Ciebie

Artykuły

wyprawa do skandynawii
Wyprawy survivalowe stają się z roku na rok stają się coraz bardziej popularne. Nie ma się co dziwić, taki wyjazd to nie tylko świetny sposób na spędzenie wakacji. Prawdę mówiąc tego typu wyprawa to idealne rozwiązanie dla ...
sandacz na wobler
W podwodnym świecie jest masa tajemnic, których my, ludzie, nigdy nie odkryjemy. Jedną z grupy największych ciekawostek jest kolor, a dokładniej jego wpływ na reakcje ryby. Znawcy tematu będą opowiadali o przestrzeni barw, o ...
Boleniowy Zwiad CF
  Niebywały upał obudził wędkarskie zapędy i rybi apetyt. O godzinie 11 rano termometry wskazywały 28 stopni w cieniu. Pot spływający po czole i żar lejący się z nieba zniechęcały do łowienia. Wtedy człowiek myśli tylko o ...
Koguty - jak to jest zrobione
 Artykulik ten piszę przede wszystkim dla tych, którzy mają troszkę wolnego czasu (zwłaszcza w długie zimowe wieczory) oraz dla lubiących łowić na przynęty własnej produkcji. Co do samych kogutów to nie będę się ...
Muchy w nosie.
W wieku około 14 lat poznałem pewnego muszkarza. Można powiedzieć, że w tym czasie kłusowałem, bo moją ulubioną metodą stawał się powoli spinning. Wolałem jednak w taki właśnie sposób łowić pstrągi i lipienie, a nie jak ...
Opowieść o pstrągach i puzoniście misiu
Miałem to szczęście, że dzięki ojcu znalazłem się pomiędzy ludźmi życzliwymi, zarażonymi tą samą pasją co ja. Zetknąłem się bowiem z nimi w warszawskim Kole Wędkarskim "Kolejarz", z którym związany byłem przez ...
Raty 0%