Naturalnie złamane pstrągi

Środek lata to czas, kiedy mamy szansę złowić najpiękniejszego i najbardziej dzikiego pstrąga potokowego. Niewielkie rzeki stają się dla ryb idealnym schronieniem. Przez letnie miesiące spokój dziewiczych rzeczek był burzony jedynie przez najbardziej zapalonych wędkarzy, starających się zapolować na najpiękniejszą i najmądrzejsza rybę naszych wód.

Dziko płynąca pstrągowa rzeka, u schyłku wakacji jest bardzo trudnym łowiskiem. Przyczyn takiej sytuacji jest wiele. Przede wszystkim niski stan wody, zakrzaczony brzeg, uniemożliwiający prawidłowe podanie przynęty, no i to, co o chęci pstrąga decyduje najmocniej, czyli przebłyszczenie. Pstrąg to bardzo mądra i cwana ryba. Często zdarza się tak, że zanim zdecyduje się na agresywny atak w naszą przynętę, obserwuje ją przez dłuższą chwilę. Wędkarze wtedy mówią... Miałem wyjście! Takie właśnie sytuacje powinny podpowiadać nam sposób łowienia oraz dobór odpowiedniej przynęty. Sam schemat wyboru przynęty to dosyć zagmatwana i trudna sprawa.

Dzika rzeka.
Płynąca przez dziewiczy las rzeka, to obraz niczym nie zakłócony. Sama woda i jej bezpośrednie otoczenie, tworzą spójną całość. Powalone drzewa, łachy piachu, przemiały i podmyte burty, to elementy układające się w idealną harmonię. Wyobraźmy sobie jak wygląda wędkarz, który skrada się nad brzegiem strumienia, aby zapolować na pstrąga. Jestem przekonany, że wszystkie zwierzęta, które nas w tedy obserwują, śmieją się do upadłego. Pewnie mówią do siebie ...
- Te, zobacz jaki koleś. Jakie ma ładne okulary. A jaki błyszczący kołowrotek i wysokie buty.

My nie pasujemy do warunków dzikiej przyrody i nie powinniśmy na siłę tego zmieniać. Nic nie dadzą najnowsze wędki czy najlepsze spodniobuty. Aby łowić pstrąga, trzeba go znać jak swojego najlepszego przyjaciela. Trzeba wiedzieć gdzie odpoczywa, żeruje i śpi. Wszystko musimy mieć w jednym paluszku. Dopiero potem przychodzi łowienie, dobór przynęty i żyłki.
Koniec lata to dla pstrąga bardzo specyficzny okres. W tym czasie hormony mocno dają już znać o sobie, a apetyt pozwala na nieco bardziej odważne zapędy przy zdobywaniu pokarmu. Właśnie teraz dorodny samiec staje się dla nas najwspanialszym trofeum. Otoczenie pstrąga będzie nam podpowiadało gdzie wybrać się na kropki. Oczywiście duże ryby nadal będą trzymały się głębokich dołków, zwalisk, podmytych konarów i burt. Jednak częściej będziemy je mogli złowić w niezbyt głębokich bystrzach czy warkoczach podwodnych roślin. Często też będą pokazywały się na żwirowych płaniach, gdzie najczęściej tylko na chwilę wybierają się, aby polować na kiełbie czy inne drobne, nurtowe ryby.

Jest jednak coś, co pozwoli nam skutecznie łowić rybę lub najzwyczajniej w świecie bezpowrotnie płoszyć złymi przynętami. Setki przynęt, które pstrągi oglądały już od początków stycznia, dają nam pewien wskaźnik jak postępować po otwarciu pudełka na przynęty. Dziś w dobie popularyzacji zasady „złów i wypuść” ryby stały się ostrożniejsze. Złowienie dużego pstrąga to połączenie całej masy składników, które mogą przyczynić się do naszego sukcesu. Wyobraźmy sobie ile przynęt widział pięćdziesiątak, ile razy przepłynął mu przed nosem najpopularniejszy wobler na rynku, ile razy kuszono go klasyczną obrotówką. W takich warunkach wędkarz musi być cwańszy od wszystkich innych wędkarzy, no i oczywiście pstrągów.

Inaczej niż wszyscy inni.
Sierpniowa woda postawiła przed nami wyjątkowo trudne łowienie. Najlepsi pstrągarze w kraju mają jednak swoje sposoby, aby systematycznie łowić grube pstrągi. Podstawą jest unikalna przynęta. Znam fanów kogutów lub jigów, są tacy, którzy łowią jedynie na miedziane wahadłówki. Ja jestem bezgranicznie oddany woblerom. Licząc od początku roku do końca pstrągowego sezonu, wraz z upływem czasu, wymagam więcej od woblera. Zimą i wiosną pstrągi są znacznie łatwiej dostępne dla wędkarza. Z większą ochotą atakują „zwykłe przynęty”. Właśnie teraz powinniśmy zastosować prawdziwe perełki. Najbardziej ufam woblerom łamanym o długości od 4 do 7cm. Przynęta tego typu powinna pracować wyjątkowo drobniutko. Niezmiernie istotne jest intensywne lusterkowanie oraz coś, co podnosi u mnie ciśnienie krwi, czyli niekontrolowane ucieczki woblera w lewą i prawą stronę. Jeśli znajdziemy takie przynęty, możemy być pewni, że pstrągi tego jeszcze nie widziały i będą bardzo agresywnie atakowały naszego łamańca.

Łamaniec to wyjątkowa przynęta, której poświęcić trzeba nieco więcej czasu niż klasycznemu woblerkowi. Zachęcam do przeciągnięcia przynęty tuż pod nogami, warto sprawdzić wszystkie elementy jego pracy, aby móc z pełną premedytacją kusić woblerem, wydobywając z niego prawdziwą moc.
Woblerkiem łamanym najłatwiej jest łowić sprowadzając przynętę w poprzek nurtu. Istotne jest, aby od czasu do czasu pozostawić woblera w spokoju tak, aby sam nurt wykonał za nas robotę. Dobry wobler nie powinien wypływać jak spławik na powierzchnię, nie powinien też tonąć. Tzw. bezruch jest w przypadku łamańców bardzo kuszący dla pstrąga. Dobrze jest od czasu do czasu strzepnąć woblerkiem, czyli wykonać delikatny ruch szczytówką, który wpłynie na fantastyczne zachowanie łamańca. Pstrąg wariuje na takie migotanie w miejscu. W niskiej i przełowionej wodzie, ryb należy szukać w miejscach niedostępnych dla większości wędkarzy. Najgęstsze zarośla, zarośnięte pokrzywami i jeżynami skarpy, będą dla nas największym sprzymierzeńcem. Powalone drzewa, między którymi nie ma nawet metra wolnej przestrzeni, to też dla nas i dla łamańca idealna miejscówka. Nasz woblerek dzięki swojej budowie potrafi pracować wręcz w miejscu, więc nie jest nam potrzebne wiele wody aby skusić lorbasa. Doskonałe miejsca, gdzie warto pobawić się przynętą, to bystre wlewy przed przeszkodami. Trudne technicznie, ale często obfitujące w największe pstrągi. Mocny wlew przed powalonym drzewem często wypłukuje pod przeszkodą sporą dziurę. To najczęściej dom dużej ryby. Łamany woblerek wystarczy nieznacznie odstawić od własnego brzegu, przekrzywiając nieco oczko do mocowania żyłki i w ten sposób osiągniemy przynętę idealną do tzw. stawiania w nurcie. To piekielnie skuteczny sposób.

Warunki w jakich przyjdzie nam łowić, będą wymagały od nas odpowiedniego zestawu. Musi być wyraźnie mocniejszy od tego, który stosuje się w ciągu całego sezonu. Zapewniam, że zacięcie dwukilogramowego pstrąga między konarami zatopionego drzewa, szybko przekona nas, że żyłka 0,26 mm nie jest żadną przesadą.

Już za chwilę pstrągi zaczną przygotowywać się do tarła. Niebawem nad dzikimi rzekami zapadnie cisza i spokój. Z ukrycia wypłyną największe ryby i powoli zaczną przesuwać się w kierunku odwiecznych miejsc tarłowych. Samce nabiorą groźnego wyglądu wojowników i w tej przepięknej krasie dbać będą o względy tłustych, oliwkowych samic. Tak kończyć się będzie pstrągowy sezon nad dziką, zapomnianą rzeką. Piękną, od wieków tajemniczą i przedzierającą się przez ciemny, bukowy las

Foto i tekst: Remigiusz Kopiej

SKOMENTUJ NA FORUM

przeczytaj więcej o:
łowienie duzych pstrągów
przynety na letnie pstrągi
pstrągi - Litwa
pstrągi - Norwegia
jak łowić pstrągi

zobacz tez:
woblery pstrągowe
obrotówki na pstrąga
woblery łamane na pstrąga
woblery na pstrąga
jigi na pstrąga