Miedziany mistrz.
Doskonale przypominam sobie moje pude?ko z przyn?tami w momencie, kiedy zaczyna?em przygod? ze spinningiem. Male?ka szkatu?ka mie?ci?a niewiele ponad 10 przyn?t. Kilka obrotówek, wahad?ówek i jedna Rapalka. To by?y czasy. Nie do??, ?e trzeba by?o ugania? si? za rybami, to na rynku w?dkarskim trwa?a nieustanna walka o zdobycie czego?, czym ryby mo?na by przechytrzy?.
Nie by?o Internetu, nie by?o dostaw zza oceanu, nie by?o sklepów, które mia?y przyzwoity wybór przyn?t spinningowych. Gdzie? w wielkim mie?cie udawa?o si? czasem kupi? boskie Droppeny, niekiedy kto? dorwa? piekielnie drogie Rapale, czy inne importowe cude?ka. Oj, jaka by?a rado?? gdy z wyprawy zakupowej uda?o si? przywie?? cho? kilka nowych przyn?t. Niestety i z tym nie by?o dobrze, poniewa? ceny sprowadzanych ?wiecide?ek by?y olbrzymie. Mnie, jako m?odego ch?opaka, nie sta? by?o na zakup tego rodzaju wabików. Nic to. Trzeba by?o sobie radzi? inaczej... a my Polacy umiemy z takich zagmatwanych sytuacji doskonale wychodzi?.
Miedziana blaszka.
Wakacje jak zwykle sp?dza?em nad brzegiem Pars?ty. Codziennie rano wymyka?em si? z domu aby ogl?da? rzek?. Zawsze te? zabiera?em ze sob? swój ulubiony szklany kijek. Obserwowa?em jazie, lipienie, czasem gdzie? spod nóg uciek? okaza?y pstr?g. Do dzi? mam w pami?ci starszego pana, który ?owi? lipienie. Dla mnie to by? prawdziwy szok. Sta? po kostki w wodzie i rzuca? male?k? blaszk? w rynn? na przeciwleg?ym brzegu. Nie by?o tam wi?cej wody jak metr, ale ilo?? ?owionych przez niego ryb by?a nader imponuj?ca. Kiedy sko?czy? ?owi? usiad?em obok „mojego mistrza” i zacz??em przygl?da? si? jego zdobyczy. Wielkie lipienie ?owione na spinning. To by?o dla mnie niesamowite prze?ycie. Starszy pan pokaza? mi te? wtedy przyn?ty, na które ?owi? lipienie. By?y to ma?e, wahad?owe blaszki. Nie by?y d?u?sze ni? 3-5cm. Wygl?da?y do?? niepozornie; z jednej strony ciemne, z drugiej pokryte srebrna ?usk?. Nigdy wcze?niej nie widzia?em takich wahad?ówek. Nast?pnego dnia, przyszed?em w to samo miejsce i za?o?y?em najmniejsz? wahad?ówk? jak? uda?o mi si? znale?? w pude?kach z przyn?tami. Gnom nr 0. To mia?o przynie?? mi pe?n? siatk? lipieni. Nic z tego jednak nie wysz?o, nie wzi?? ani jeden Kiedy ju? zrezygnowany zacz??em my?le? o powrocie do domu – us?ysza?em zza pleców:
- Ch?opak, ej ch?opak, cho? no tutaj.
Mój mistrz opowiedzia? dok?adnie „o co w tym wszystkich chodzi” oraz podarowa? mi dwie miedziane wahad?ówki. By?y moje! Schowa?em je dok?adnie w najg??bsze zakamarki plecaka i kiedy zosta?em nad wod? sam na p?ytkiej po kostki wodzie zacz??em je dok?adnie obserwowa?. Pracowa?y wy?mienicie. Do dzi? pami?tam doskonale ka?dy element pracy. Podczas przy?pieszania wahade?ko kr?ci?o si? wokó? w?asnej osi ale, to kr?cenie by?o finezyjne, bez jakiegokolwiek bicia na boki. Kiedy prowadzi?o si? przyn?t? wolno miga?a srebrnym boczkiem co kilka chwil. Co? wspania?ego. Najwy?szy kunszt i finezja.
Spotkali?my si? kilka dni potem. W?dkarz znad Pars?ty opowiada? mi o blaszce i o rybach. Mówi?, ?e najlepsze wahad?o (tak sam nazywa? b?ystki wahad?owe) jest z miedzi, czasem skuteczne bywaj? mosi??ne, ale mied? jest niew?tpliwie bezkonkurencyjna. Mówi? jak to kryje miedzian? blaszk? cyn?. Cyna powinna by? na ka?dej blaszce, ale nie powinno jej by? za wiele. Przy wolnym prowadzeniu wahade?ko tylko od czasu do czasu powinno pokaza? srebrny boczek, b?yskaj?c coraz mocniej wraz z naszym przyspieszonym prowadzeniem. Aby ryba bra?a blach?, przyn?ta powinna pracowa? nawet wtedy, gdy nie nawijamy ?y?ki. Je?li w nurcie zatrzymamy przyn?t?, wahade?ko powinno lekko buja? si? przy dnie, nie gasn?? i nie k?a?? si? na kamieniach.
Weszli?my razem na p?ytk?, ?wirowat? wysepk?. Zimna woda lekko podmywa?a piasek pod stopami. Przed nami na d?ugo?ci oko?o 30 metrów ci?gn??a si? d?uga rynna z kamienistym dnem. „Mistrz” wzi?? moj? Germin? i do ?y?ki dowi?za? miedziane wahade?ko (mia?em w tym momencie ju? trzy blaszki). Rzuci? przyn?t? przed rynn?, podniós? szczytówk? kija do?? wysoko i w ten sposób, bez nawijania linki wprowadzi? wahade?ko idealnie w samo ?owisko. Sp?ywaj?ca z nurtem wahad?ówka by?a doskonale widoczna. Wtedy dopiero rozpocz??o si? prawdziwe prowadzenie. Bardzo wolne nakr?canie linki na ko?owrotek, zatrzymywanie, delikatne podnoszenie szczytówki w?dki. Po kilku rzutach w czasie swobodnego sp?ywania blaszki nast?puje branie, energiczne zaci?cie i w?dka trafia w moje r?ce. On zaci?? - ja ?owi?em. Nerwowo, ale skutecznie wyholowa?em okaza?ego lipienia. Mojego pierwszego w ?yciu.
Jak to jest zrobione?
Dzi? w sklepach znajdziemy kilogramy b?ystek wahad?owych. Od ma?ych na 2cm, do wielkich na 25cm. Od ci??kich do ultra lekkich. Wiele z nich to produkty nie nadaj?ce si? do ?owienia ryb, jedyne co mo?e decydowa? o przynale?no?ci sklepowych ?wiecide?ek do kategorii przyn?t spinningowych to zamocowanie u do?u blach kotwicy. Brutalne, ale prawdziwe! Coraz cz??ciej te? masowi producenci swoje wahad?owe blaszki wygl?dem upodabniaj? do przyn?t r?cznie wykonywanych. To chocia?by jest sygna? tego, ?e s? tacy w?dkarze, którzy w?a?nie tego rodzaju przyn?t poszukuj? i wiedz?, ?e to w?a?nie w tym kierunku trzeba i??. Miedziane wahad?ówki wykonywane przez regionalnych rzemie?lników to przyn?ty doskonale spisuj?ce si? podczas ?owienia wszelkich ryb ?ososiowatych, ale równie? boleni czy belon. R?cznie wykonywane wahade?ka niesamowite efekty przynosz? równie? przy po?owie szczupaków i sumów. To pewien powrót do przesz?o?ci, pewnie w du?ej mierze i sentyment, jednak je?li na?o?ymy na to ?wietne wyniki w?dkarzy, którzy ?owi? r?cznie klepanymi przyn?tami, stworzy nam si? klarowny obraz skuteczno?ci tradycyjnej miedzianej wahad?ówki. Dlaczego?
Praca b?ystki wahad?owej.
To podstawowa sprawa i element, który tradycyjne wahade?ko wyró?nia na tle sklepowych blaszek. We?my np. przyn?t? szczupakow? – taka pracowa? powinna leniwie, koniecznie musi si? koleba? i od czasu do czasu b?ysn?? srebrnym boczkiem. Jednak kiedy podszarpniemy szczytówk?, wabik powinien wpa?? w energiczn? prac?, to bowiem prowokuje esoxy do agresywnego ataku. Podobnie wygl?da sprawa z b?ystk? na pstr?ga. Najwa?niejsza jest delikatna, lecz wyczuwalna na kiju praca, która pstr?gowi nie pozwala zapanowa? nad swoim instynktem. To jednak nie wszystko. Wahade?ko pstr?gowe powinno mie? jeszcze inne cechy. Podczas klasycznej, energicznej pracy obrotowej, przyn?ta musi na chwilk? „b?ysn??” czyli dosta? tzw. kopniaka. Polega to na tym, aby wahade?ko nie pracowa?o jednostajnie. Nierównomierna praca przeplatana „skokami w bok” jest dla pstr?ga bardzo poci?gaj?ca. I jeszcze jedna wa?na cecha. Konieczne jest, aby podczas prowadzenia przyn?ty kotwica trzyma?a si? w jednej osi z link?, gdy? jest to bardzo istotne podczas ataku pstr?ga. Je?li kotwica majta si? z lewa na praw?, jest bardzo du?e prawdopodobie?stwo, ?e ryba nie zapnie si? na kotwiczce.
Kolor Miedzi.
To wielka rzecz. Naturalny kolor miedzi ma bardzo ciep?? barw?. Blaszka po kilku dniach stosowania zaczyna nabiera? dodatkowo barwy wody w jakiej ?owimy. Jest to zwi?zane z zawarto?ci? rozpuszczonych zwi?zków chemicznych w wodzie. Kwa?na woda le?nych oczek barwi miedzian? blaszk? a? do koloru br?zowego (cz?sto nawet z odcieniem czerwieni). W górskiej rzeczce wahade?ko nieznacznie pokryje si? szarawym nalotem, spod którego przebija? b?dzie zmatowia?y kolor miedzi. I to w?a?ni ma tak du?e znaczenie. Ryby z le?nych jeziorek maj? bardzo ciemne zabarwienie, z elementami intensywnej czerwieni. Wszyscy wiemy jak wygl?daj? z takiej wody okonie, karasie czy wzdr?gi. S? bardzo podobne do prawdziwej miedzianej wahad?ówki. G?owacze i kie?bie z górskiego strumyka maj? kolor szary i br?zowy. I to w?a?nie jest klucz do sukcesu. R?cznie klepana mied?, nie pokrywana lakierami i nie nab?yszczana, to kolor sukcesu.
Wiara w przyn?t?. Mieszkaj?cy nad wod? w?dkarz, który od wielu lat wykonuje dla siebie i dla swoich kolegów przyn?ty, doskonale wie jak powinna wygl?da? i pracowa? wahad?ówka na klenia, szczupaka, bolenia, tro? czy te? pstr?ga. Wszystkie posiadaj? unikalne cechy, które wabi? ryby wzgl?dem ich naturalnych przyzwyczaje? lub okresowego pobierania pokarmu. Wahad?ówka dla wielu spinningistów to przyn?ta, z któr? rozstali si? ju? jaki? czas temu i nie wracaj? do kuszenia drapie?ników tym najprostszym wabikiem. To najcz??ciej wynika z tego, ?e wszystkie nasze pozosta?e przyn?ty mocno dzia?aj? na nasz? wyobra?nie. Albo maj? trójwymiarowe oko, albo poczwórny ogonek, albo papuzi kolor czy jakie? inne kosmiczne dodatki i katalogowe opisy. To nas chwyta i my si? na to ?apiemy. A taka wahad?ówka co? Kawa?ek fiku?nie podgi?tej blaszki, troszk? cyny lub srebra na grzbiecie i to ma ?owi?? ?owi, tylko trzeba z przyn?t? si? dok?adnie zapozna?. Zanim zaczniesz rzuca? na otwart? wod?, poprowad? kilkana?cie razy wahad?ówk? tu? przy brzegu, tak, aby? widzia? dok?adnie jak zachowuj? si? przy ró?nym tempie prowadzenia. Uwa?nie obserwuj kiedy zaczyna si? koleba?, a kiedy wchodzi w ruch obrotowy. Sprawd? jak pracuje w opadzie i jak szybko opada na dno. Wszystkie r?cznie robione blaszki maja ukryt? w sobie niespodziank?. Jedna podczas równomiernego nawijania podskoczy, inna na chwilk? zga?nie, inna znowu odbije na bok. To s? niuanse decyduj?ce o wielkiej skuteczno?ci kawa?ka miedzi. Priorytetowa sprawa w ?owieniu na sztuczne przyn?ty to wiara w t? przyn?t?. Jestem przekonany, ?e wszyscy mamy ukryte w pude?kach prawdziwe rarytasy. Bardzo skuteczne i ?owne wabiki. Nidy jednak nie dali?my im pokaza? swoich mo?liwo?ci. Tak samo jest z wahade?kami. Odpowiednie przy?o?enie si? do tej przyn?ty i poznanie jej w?a?ciwo?ci pozwali nam na prawdziwie obfity po?ów.
Warto czasem po?wi?ci? chwil? czasu i przygotowa? sobie specjale pude?ko z rarytasami. Wyselekcjonowa? tylko ?owne przyn?ty, które ratowa?y b?d? nasz ty?ek w wielu sytuacjach. Je?li tylko troszk? poszperamy i przekopiemy si? przez setki stron www znajdziemy ludzi, którzy samodzielnie wytwarzaj? doskona?e przyn?ty. W?ród nich trafimy na prawdziwe arcydzie?a, wabiki które jako?ci? wykonania oraz finezj? i dba?o?ci? o szczegó?y przewy?szaj? inne o kilka klas. Wtedy te? zbudujemy sobie inne pude?ko, przeznaczone na pere?ki, którymi ?owi? nie b?dziemy. Dlaczego? No bo jak to b?dzie wygl?da?o jak b?dziemy rzucali dzie?em sztuki miedzianego mistrza.
autor tekst i foto: Remigiusz Kopiej
artyku? zosta? publikowany w miesi?czniku WMH
Przeczytaj wi?cej:
Zobacz wi?cej:
wahad?ówka na suma i g?owacic?
wahad?ówka na okonia, klenia, jazia
Artykuły
